دلنوشته وداع با رمضان

Untitled-28

دلنوشته وداع با رمضان
ای انسان! تو اگر از مقام ماه رمضان نزد خدا واندازه فضل ونعمتی که برای تو داشته است آگاهی داشته باشی،متناسب با نیکی هایی که نسبت به تو انجام داده ورفتار کریمانه ای که با تو داشته با آن رفتار خواهی کرد و برای اینکه مقام این ماه برای توروشن شود می توانی آن رامانند میهمان بزرگواری که بر تو وارد شده بدانی،واکنون که ساعات پایانی آن را می گذرانی مانند کسی که با عزیزترین عزیزانش وداع می کندبا او وداع خواهی کرد.وتو نمی دانی آیا دیگر بار او راملاقات خواهی کرد یانه…
آری وداع با رمضان وداع با برترین ماه خداست،وداع با لطیف‌ترین روزهای زندگی است.نمی دانیم چرا اما وداع با رمضان ما رایاد آخرین وداع مولایمان حسین (ع) با بانوی نمونه کربلازینب (س)می اندازد،نمی دانیم چرانمی دانیم چرا اما سختی وداع با رمضان ما را یادعلمدار وسقای کربلا می اندازدکه طاقت وداع با کودکان حریم حرم حسین(ع)رانداشت…آخر برای ما هر بهانه ای یاد کربلا را زنده می کند.
پروردگارا،مهربانترین مهربانان…..
اینک درساعات پایانی این ماه مارا مشمول رحمت بی پایانت قرارده واین وداع را آخرین وداع (باماه مبارک رمضان) عمرمان قرار مده..آمین یا رب العالمین

مشتاقانه منتظر دریافت نظرات شما دوستان عزیز هستیم